در اول ژوئن 2001، کمپین رسانه ای ملی ضد مواد مخدر جوانان دفتر سیاست ملی کنترل مواد مخدر امريكا، میزبان 15 کارشناس در زمینه سواد رسانه ای، پیشگیری از مصرف مواد و رشد نوجوانان در واشنگتن بود. هدف اجلاس بررسی موضوع سواد رسانه ای[1] در زمینه سوء مصرف مواد مخدر و شناسایی فرصت ها و چالش های پیش رو برای گسترش این روش بود.

هنگامی که رسانه‏های سراسری در قالبِ نیروهای کارآمد به منصه‏ ظهور رسیدند، بسیاری از حامیانِ عرصه‏ بهداشت و سلامت، گمان کردند که اعلانِ عمومیِ اخبار مبتنی بر واقع از طریق کمپین‏های ارتباطات عمومی، خود به‏ خود گرایشاتِ آسیب‏زا را تغییر داده، و منجر به بروز رفتاری سالم‏تر از نقطه ‏نظرِ بهداشتی خواهد شد

"برنامه ی پیشگیری از مصرف مواد نارکنن" (NDAP) شامل یک تا هشت سخنرانی در کلاس های مدارس ابتدایی، راهنمایی و متوسطه می شود. این برنامه ها به عنوان جایگزینی برای کلاس های فوق برنامه ی مدرسه در خصوص سلامت و پیشگیری از سوءمصرف مواد طراحی شده است.

علاوه بر همه این متغیرهای ساختاری و اجتماعی که نوجوانان (و حتی بزرگسالان) را احاطه کرده، نکته دیگر، اشباع بیش از حد رسانه ای حاوی درخواست های ترویجی است. نه تنها تبلیغات به نوعی متراکم ارائه می شود، بلکه نوعی بازاریابی اجتماعی که به دنبال تغییر رفتار و کاهش ریسک سلامت است نیز ممکن است با خیل عظیم پیام هایی مواجه شود که خواهان رفتاری دقیقا عکس آن هستند.

برای ایجاد کمپین های رسانه ای موفق تر برای تاثیر روی رفتارهای سلامت نوجوانان، باید عوامل بزرگ تری را در نظر بگیریم که روی رفتار آنها تاثیر می گذارد. تاکید این مقاله تا به اینجا روی گرایش بود، چون هدف از پیش تعیین شده رسانه ها هم همین است، اما مدل های فردی رفتار شامل بخش های دیگر نیز می شوند، مثل قصد، خود کارایی (یا کنترل رفتاری مطلوب)، و، چیزی که به ویژه برای نوجوانان اهمیت دارد، هنجارهای اجتماعی.

حتی بدون مفهوم سازی های جایگزین از اینکه رسانه چگونه روی نوجوانان اثر می گذارد، بخش اول روشن می کند که مدل های ترغیب نمی توانند تمام آنچه را که برای تغییر یا حفظ رفتارهای سلامت نوجوانان باید دانست، تحت پوشش قرار دهند. آنها شرایط محدودی را در ذهن دارند؛ مواجهه مختصر با پیام هایی که از طریق رسانه ای داده شده. مردم، چه نوجوانان و چه دیگر افراد در هر سنی، در دنیای واقعی، به ویژه در محیط های امروزی که غرق در رسانه هاست، روزانه با صدها و هزارها پیام از این دست روبرو می شوند و این خیلی پیچیده تر از آنی ست که در این مدل های مفهوم سازی ارائه شده است.

اگر چه مدل های تحلیل دوگانه پرکاربرد ترین دیدگاه های نظری در تحقیقات روی ترغیب هستند، کروگلانسکی و همکارانش یک مدل تک پروسه ای جدید ارائه دادند به نام تک­مدل. نقطه شروع این مدل تئوری تاب شناختی ست، که به پروسه حاکم بر ایجاد دانش ذهنی (مثل قضاوت، نظرها، گرایش ها، و تاثیرگذاری ها) می پردازد.

با چند مورد استثناء، مدل های ترویجی ای که از دهه های 1940 تا 1970 ایجاد شدند، آشکارا یا ضمنی این فرض را داشتند که تغییر گرایش تنها رسیدن به یک نتیجه گیری منطقی است بر اساس پیام های دریافتی. فرض این تاکید آن است که زندگی ذهنی و رفتاری نسبتا منطقی و ارادی ست.

سایه تاثیر رسانه ها بر روی زندگی همه افراد تاثیر گذاشته است، چه ما آن را انتخاب کرده باشیم، چه بر ما تحمیل شده باشد. تاثیرات رسانه ها تغییر کرده اند و خیلی هم متنوع شده اند. مسن ترها حق انتخاب محدودی داشتند، رادیو یا روزنامه؛ اما جوان ترها انتخاب های وسیع تر و جذاب تری دارند، از رسانه های چاپی تا رسانه های تعاملی اینترنتی.